Divriği Gençlik

Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.

Yaş 7

Meşrubat içerken gülersem içtiklerimin burnumdan geleceğini öğrendim.

Yaş 12

Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan mahrum kalmak olduğunu öğrendim.

Yaş 13

Annemle babamın el-ele tutuşmalarının beni her zaman mutlu ettiğini öğrendim.

Yaş 15

Bazen, hayvanların kalbimi insanlardan daha çok ısıttığını öğrendim...

Yaş 18

İlk gençlik yıllarımın, keder, şaşkınlık, ızdırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.

Yaş 24

Ne olursa olsun ilk aşkımın eşim olduğunu öğrendim...

Yaş 33

Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.

Yaş 36

Önemli olanın başkalarının benim hakkımda ne düşündüğü değil, benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.

Yaş 38

Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçük olanı almasından anlayabileceğimi öğrendim...

Yaş 41

Bir insanın kendine olan güveninin başarısında büyük rol oynadığını öğrendim.

Yaş 44

Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim...

Yaş 46

Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim...

Yaş 49

Her hangi bir işi yapabileceğimden daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin bir keşfe dönüştüğünü öğrendim...

Yaş 50

Sevgi evde üretilmemişse, başka bir yerde bulmanın çok zor bir iş olduğunu öğrendim...

Yaş 53

İnsanların bana, izin verdiğim şekilde davrandıklarını öğrendim...

Yaş 55

Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim...

Yaş 64

Mutluluğun parfüm gibi olduğunu, benim üzerimde olmadan başkalarına geçemeyeceğini öğrendim...

Yaş 70

İyi kalpli ve sevecen olmanın mükemmel olmaktan çok daha önemli olduğunu öğrendim...

Yaş 82

Sancılar içerisinde kıvransam bile başkalarına yük olmamam gerektiğini öğrendim...

Yaş 90

Öğrenmem gereken daha pek çok şey olduğunu öğrendim...

Ve....

En güzel vuslatın yolun sonunda olduğunu öğrendim...