Divriği Gençlik

İnsan... insan öylebir  yaratıktır ki bazen küçücükdür
bazanse kocaman dünyayı verseler genede  yetmez ona...
insan sürekli bi şeyler  arar ve ne  aradıgını bilmeden
aslında kaybettigini anlar kocaman ömrü.. insan allah
tan korkar ona borçları oldugunu bilir ama genede ödemek
işine  gelmez o anda çünki hesabına göre daha çok zamanı
olucaktır ödemek için.. insan çocuklarını sever onlar 
için hayatını verir ama boş bir  ölüm hiç bi işe yaramaz
onu anlayamaz ölmek yerine onu ölüme hazırlamak daha
akıllıcadır ama yapamaz  sadece ölür.. insan aslında çok
güçlüdür ama bunu sadece bedeninde yaşar ruhunun ne 
kadar güçlü oldugunu önemsemez bile yada önemsememek
onun için en iyisidir öyle düşünür.. insan bu dünyada
kuş olur uçar yer  içer  eglenir allah gelmez aklına taa
ki ayagı bi taşa takılıncayadek çünki dünyada allahtan
başka artık kimse yardım edemez o gelir aklına.. insan
sinirlenir kızar karşıdakine hatta daha da ileri gider
bi hayvan ismi söyler karşısındakine ama en az allah
diyen hayvan bile günde beş bin defa allah der söyledigi
kişi bunu hak ediyormu yada söylerken o hayvan büyük
seviyedemi aceba düşünmez.. insan hep gönlünün istedigi
yerde  olmayı düşler hep yüksekleri ister daglara
tırmanır binalar yapar hep zirvede oldgunu düşünür
ancak zirveye kalbiyle inancıyla çıka bilecegini hiç
bir  zaman ögrenemez çünki gönlü o kadar alçak degildir..
insan her zaman konuşur ne  konuştugu hiç önemli
degildir kelimelerinin nereye gittigide önemli degildir
kendi söylüyorsa dogrudur ona  göre herkezde dinler onu
ama bir tek kendiyle konuşmaz eger konuşursa zaten
sözler biter..insan hayatı öylee kovalar ki sanki bi an
bıraksa dünyayıı geçirdigi kocaman bi ömürr boşa
gidecektir zaman ne  kadar hızlı olursa olsun  genede
bırakmaz  bi an onu taki bütün ömrü boyunca çalıştıgının
bi kefen alıcagını hesep edemez.. insan çok rahattır hiç
bi şey  yapmaz oturur bi yere gün bittimi tamam der  bu
gün de  gitti sevinir buna ama yalan dünya her  gün
kaderinden çalıyorr  günlerii o günün hakkını veriyormu
yada o gün cehennemde kaç yıl kazanıyor bilinmez..insan
duramaz sürekli bi şeyleri sever evini arabasını
babasını ama neden nasıl niye sevdigini bilemeden sever
aceba sevdigimiz kaç şey bize yardımcı olurr nizamda? ..
insan yaşarken herkez tanır onu ona  göre  iyi biridir
herkeze selam verir akrabagları vardır çevresi vardır
ama çok degill öldügünden bi kaç yıl sonra torunu bile
hatırlamaz onu kimin için biz bu dünyadayız?.. insan hiç
bir  zaman kabul etmez hataları sürekli birilerinin
yada  bi şeylerin üzerine  atar  çünki bize  göre
kusursuzuz halbu ki kabullenmenin ezikligini yaşayıp ta
af dilemenin sevincini bilemeyiz.. Ve son olarak insan..
insan hayatını bitirdiginde geride  kalan insanlara
ibret ola biliyorsa  öldügünde ruhunun bedeninden
ayrıldıgında imanını kalbinde öbür tarafa götüre 
biliyorsa işte o zaman insan insandır.. insan oglu oku
ögren ögret yaşa örnek ol ki ölüm geldiginde güle
bilesin..